NewsletterFacebook

Rok przełomu 1989: Ojczyzna

Świadectwo walki o polityczne samostanowienie i niepodległość Łotwy, Litwy i Estonii w okresie sowieckiej okupacji. Historie poszczególnych osób odzwierciedlają skomplikowaną historię XX wieku i czas przebudzenia narodowego. Postaci filmu łączy Łotewski Festiwal Pieśni i Tańca z 1990 roku, podczas którego Łotysze po raz pierwszy spotkali się z wygnanymi rodakami. W latach 80.reżyser Juris Podnieks nadał łotewskim filmom dokumentalnym nowe znaczenie, wprowadzając je na arenę międzynarodową. Instynkt dokumentalisty sprawiał, że Podnieks zawsze był krok do przodu w stosunku do innych twórców. Zadawał śmiałe pytania i dotykał tematów, o których jego koledzy wciąż bali się rozmawiać. W czasach intensywnej transformacji politycznej reżyser zawsze jako pierwszy docierał do gorących miejsc, w których odczuwano największe wstrząsy. W filmie „Ojczyzna” Podnieks połączył oba wymiary swojej działalności – politycznie zorientowanej i emocjonalnie stonowanej. Na ekranie ożyła popularna łotewska metafora moc ducha przeciwko potędze wojska”.